29-05-06

maandag

Er werd op de deur geklopt, nauwelijks hoorbaar in haar slaap. Helemaal beduusd staarde ze de ochtend in, en ving ze een glimp op van de wekker. Het was nog veel te vroeg, want de nacht was te kort geweest. Paniekerig, maar bedachtzaam, strompelde ze uit het hoge bed, niet wetende waar naartoe te gaan. Snel en schichtig gluurde ze in het rond, kijkende wat ze nog kon verbergen, wat er te redden viel. Slechts een ogenblik later deed ze met trillende handen de deur op een kier. Het was wie ze verwacht had. Ze had het zien aankomen. Alleen niet zo snel. Ze was er nog niet klaar voor. Met angst in het hart probeerde ze de tijd nog tegen te houden, een wanhopige poging, maar het was uitzichtloos. Zonder meer drong het naar binnen, en werd de situatie zichtbaar. Een moment bleef alles stil. De spanning was voelbaar, bijna tastbaar zelfs. En daarna overspoelde een tirade van beschuldigingen en harde woorden de ruimte. Boze blikken werden afgeschoten, herinneringen aan oude tijden. En het enige wat ze kon doen, was stokstijf blijven staan.

11:46 Gepost door beeb | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

:-) een onverwacht bezoekje van je mama gehad?

Gepost door: cin | 29-05-06

oh Daar gaat mijn clou, haha! :-p

Gepost door: babs | 30-05-06

De commentaren zijn gesloten.