13-11-06

winternacht

Als we wandelen in verlichte straten
en je kunt niet laten
jezelf af te vragen
of deze dagen
ooit nog zullen terugkeren,
alsof we nooit weg zijn geweest
van elkaar, en liefde is een feest
dat nooit zal eindigen.

Laat dan het laatste lied
ons verdriet
bespelen,
laat de tijd even stilstaan
en luister naar de wind die fluistert in je oren
wat we zijn verloren.

We zijn elkaar al eeuwenlang kwijt
en dat komt nooit meer terug
dus ga maar, vlug
de nacht is alles wat we krijgen.
Liefde hoeft niet voor altijd te zijn,
vertrek voordat het verandert in pijn.
De ochtend komt er al weer aan
en je moet verdergaan.

Nee, zeg niets meer, wees maar stil,
dat is alles wat ik wil,
zoetgevooisde woorden maken niets uit,
we hebben al zoveel gesproken.
Het is niet erg,
mijn hart was toch al lang gebroken.

12:22 Gepost door beeb | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

hmmm. whatsgeburt allemaal?
mooi.. maar pijnvol?

Gepost door: dM3 | 14-11-06

. hartverscheurend, maar toch in een zin ontroerend mooi en zoals meerdere van je tekstjes; heel herkenbaar!

Gepost door: soet | 15-11-06

He je schrijft het zo mooi, maar mooie pijn bestaat niet. Een mens kan zich even wentelen, genieten van de pijn vanhet zijn, maar you will bounce back. Hopelijk voor jou gauw. 't Zal wel beteren. Hoop ik voor jou. Groeten

Gepost door: Lost Soul | 27-11-06

De commentaren zijn gesloten.