06-01-07

Customers say the darndest things

Gisteren. Tweede soldendag. (Over de éérste soldendag wil ik het niet eens hebben.) Vreselijk druk in de winkel. De hele keet zat vol met hysterische, gefrustreerde, geïrriteerde, betweterige, omstotende, domme, duwende, geagiteerde, respectloze, vréselijke klanten, die zich doorheen de winkel aan het ellebogen waren. Kleren op de grond, gesmeten, vertrappeld, ruw behandeld. Arme netjesgevouwde kleding. Het leek wel oorlog. En wij waren onderbemand. Arme wij.

Ik stond helemaal neurotisch aan de paskamers, om de hele zooi toch een beetje ordelijk en welgestructureerd te laten verlopen (ahum), en dan kom je wel eens wat tegen. (Behalve de obligatoire lastige klant.)

Meisje dat voorbijloopt. Ik vraag, gewoontediertje als ik ben: 'Hoeveel stuks?' Dat meisje zegt: 'één stuk', en loopt gewoon verder. Ik: 'hoho, ik ga u een kaartje geven eh.' Dus ik gris het kaartje met het nummer 1 van de hangertjes, en geef dat onding aan het meisje. Zegt dat kind: 'Wat moet ik daarmee doen?'

Ehmmmm....

Ik hoop dat ze mijn gedachten niet kon lezen. :-)

Vandaag, ook goed gelachen. Komt daar een vrouw af, met een jeans in haar handjes geklemd. Vraag ze, met straight face: 'is deze broek gesoldeerd?'

Het leven zoals het is: de paskamers.

03:33 Gepost door beeb | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

solden zijn duidelijk niet alleen hel voor mannen maar ook voor winkelbedienden :-)

Gepost door: fILLE | 06-01-07

gelukkig kom je soms ook vriendinnen tegen. :)
alhoewel die mss ook een pain in the ass kunnen zijn tijdens solden. ;)

Gepost door: cin | 06-01-07

en dan moeten ze er nog voor betalen. wat zou dat zijn als ze het gratis weggeven.

Gepost door: Perre | 07-01-07

haha das dan pure anarchie.

Gepost door: cin | 09-01-07

jessica simpson? Dat een mens niet weet waarvoor het nummertje dient dat kan er bij mij ook niet echt in, maar kmoet zeggen sommige (nog es nadruk op sommigen) lijden ook aan stress denk ik zenne. Ik had twee stukken mee en moest even wachten want ze had geen kaartjes meer van twee stukken...dat ze me ook twee keer een kaartje van één kon geven, daar had ze nog niet aan gedacht....

Gepost door: soet | 11-01-07

en in Gent in de WE stond zo'n verschrikkelijk boertige winkelmadame mij ook op de zenuwen te werken. Klanten verwijten terwijl er andere klanten bijstaan vond ik toch wel lichtjes over de schreef...

Gepost door: liese | 12-01-07

jamaar, jamaar soet, daar draait het net om, dat de winkeldames een controlemiddel tegen diefstal. Ze geven die kaartjes niet opdat jij even bevestigd wordt in het aantal stuks dat je in je hand hebt he vriend. Iedereen heeft een kaartje en toont dat dan ook als hij/zij buitenkomt. Als je op goed geluk kaartjes begint uit te delen. (Drie stuks? Zal ik jouw een kaartje van 2 en een kaartje van 1 geven?) Dan ben je niet veel meer met zo'n kaartjessysteem. elke ietswat inventieve dief steekt dan bij voorkeur een of meerdere kaartje in de sjakosch!

Gepost door: jelke | 13-01-07

creatief zijn! oh god jelke, ik zie er nochtans vree betrouwbaar uit zenne en dan moet ze die kaartjes maar met een elastiek ofzo aan elkaar hangen é, of dat ze me één kaartje geeft en ik één stuk per keer pas...in tijden van solden moet men gewoon wat creatiever zijn é (trouwens het was niet in een groot keten ofzo, dus zoveel paskotjes waren er niet!!)

Gepost door: soet | 15-01-07

whaha. 't is hier vree grappig, met al die paskamerverhalen :-).

En verkoopsters kunnen inderdaad een beetje dom zijn soms (gelukkig ben ik een uitzondering ;-p), maar dat geldt ook voor de klanten hoor :-D. Meer verhalen daarover volgen nog wel, hehe.

Gepost door: babs | 17-01-07

Les Ik dacht dat jij les gaf. Ik ben hier duidelijk vanalles aan het missen. Of had je enkel gestudeerd om les te geven misschien?

*klikt verder achteruit naar oudere posts*

Gepost door: liza | 18-01-07

De commentaren zijn gesloten.